Ndarja ose copëzimi i një shteti apo hapësire politike në njësi territoriale më të vogla. Termi zakonisht ka ngarkesë negative dhe mund të nënkuptojë dobësimin e një tërësie politike përmes përçarjeve të brendshme, ndonjëherë të nxitura nga një politikë «përça dhe sundo».

Emërtimi u përhap pas Luftës së Parë Botërore, duke marrë si pikë reference fragmentimin politik të lidhur me Ballkanin. Ai u rikthye fuqishëm në debat në fund të shekullit XX, me krizat dhe shpërbërjen e Jugosllavisë. Përdorimi i tij mund të shtrihet edhe jashtë Ballkanit për të përshkruar procese të ngjashme copëzimi; nuk nënkupton se çdo ndarje territoriale është domosdoshmërisht rezultat i një plani të jashtëm.