Analogjia organike është një mënyrë shpjegimi e politikës ose e shoqërisë nëpërmjet krahasimit me trupin e njeriut, me një organizëm shtazor ose me një sistem ekologjik. Pjesët e bashkësisë politike paraqiten si organe me funksione të ndryshme, ndërvarësia e të cilave mban në jetë tërësinë. Një shembull i njohur gjendet te Koriolani i Shekspirit: aristokrati Menenius Agrippa e trajton revoltën e plebejve nëpërmjet parabolës së gjymtyrëve të trupit që ngrenë krye kundër barkut. Krahasimi përdoret për të argumentuar se pjesët që duken se përfitojnë nga puna e të tjerave mund të kryejnë një funksion për të gjithë trupin politik.

Në filozofinë e shkencës, arsyetimi me analogji është trajtuar tradicionalisht si një lloj arsyetimi induktiv. Fuqia e tij varet nga rëndësia e ngjashmërive dhe nga mbështetja që ato i japin përfundimit. Diçka e re ose e panjohur bëhet e kuptueshme duke e krahasuar me diçka të njohur. Megjithatë, analogjia nuk përbën vetvetiu provë: ngjashmëria vlen vetëm për tiparet për të cilat mund të argumentohet dhe nuk garanton se edhe tiparet e tjera përputhen. Disa analogji ndriçojnë një problem; të tjera krijojnë përshtypje bindëse pa e shpjeguar atë.

Ideja se entitetet shoqërore u ngjajnë sistemeve organike dhe mund të shpjegohen nëpërmjet ligjeve të tyre ka qenë shumë e përhapur në mendimin modern europian. Ajo mori një zhvillim veçanërisht të gjerë te Herbert Spencer-i dhe te mendimtarë të tjerë të periudhës viktoriane. Një kufi i rëndësishëm i krahasimit është dallimi ndërmjet vetëdijes së përqendruar të një njeriu dhe vetëdijeve të shumta të anëtarëve të shoqërisë: shoqëria nuk ka një qendër të vetme vetëdijeje të barasvlershme me atë të individit. Spencer-i e pranoi shprehimisht këtë dallim, prandaj nuk është e saktë t'i atribuohet thjesht shpërfillja e tij. Ai e përdori për të theksuar se mirëqenia e individëve nuk duhet t'i nënshtrohet një vetëdijeje të përfytyruar të tërësisë shoqërore. Edhe kur pranohet se një shoqëri është më shumë se shuma e pjesëve të saj, ky pohim nuk mjafton për të provuar se ajo është organizëm biologjik ose se mund të shpjegohet tërësisht me ligje biologjike.