Procesi nëpërmjet të cilit kërkesat politike dhe interesat e veçanta bashkohen, përpunohen dhe shndërrohen në alternativa më të përgjithshme veprimi politik. Këtë funksion e kryejnë zakonisht partitë politike, të cilat duhet të lidhin kërkesat e grupeve të ndryshme në programe, përparësi dhe propozime për qeverisje. Termi është pjesë e qasjes strukturore-funksionaliste ndaj studimit të politikës.

Agregimi nuk është vetëm mbledhje e kërkesave në një listë. Kur kërkesat konkurrojnë me njëra-tjetrën ose nuk mund të realizohen njëkohësisht, nevojiten përzgjedhje, renditje e përparësive dhe marrëveshje. Për shembull, një parti që përfaqëson disa grupe shoqërore duhet të hartojë një program të përbashkët edhe kur grupet kanë interesa të ndryshme për taksat dhe shpenzimet publike. Përmes këtij përpunimi, kërkesat e shpërndara bëhen alternativa politike mbi të cilat mund të kërkohet mbështetje dhe të merret një vendim. Agregimi lidhet, pra, me kalimin nga shprehja e interesave të veçanta te formulimi i një drejtimi të përbashkët politik.